Misy i gongi używane w dźwiękoterapii – historia, właściwości, efekty

START / Misy i gongi używane w dźwiękoterapii – historia, właściwości, efekty
10 lutego 2020

Historia gongu

Gong zalicza się do prainstrumentów obok bębnów i didgeridoo (dętego instrumentu powstałego w plemionach Aborygenów). Dźwiękiem jest w stanie przenieść nas w daleką podróż. Skąd pochodzi? W której kulturze gong został użyty po raz pierwszy i gdzie pierwszy raz doświadczono jego dźwięku? Jest to do dzisiaj zagadką dla naukowców. Natomiast wiadomo, gdzie po raz pierwszy wspomniano o gongu – były to chińskie pisma. Niektórzy historycy przypuszczają, że pierwszy gong zbudowano na terenach dzisiejszego Pakistanu i Afganistanu. Nie wyklucza się także możliwości, że gong pochodzi ze starożytnej Grecji, skąd jego użycie zostało rozpowszechnione wraz ze zwycięskimi wyprawami Aleksandra Wielkiego, na tereny Indii i zaczęło dotyczyć całej Azji. Rzeczywiście, archeolodzy znaleźli instrument podobny do gongu, zbudowany w 8 wieku p.n.e. w Grecji.

Pierwszy gong

Nazwano go echeionem i używano go do zapowiadania rytuałów, ceremonii i do ogłaszania nowiny o spodziewanym gniewie bogów. W greckich miastach Eleusis i Sparcie stosowano go przy składaniu ofiar i w celu zastraszenia wroga na polu bitwy.

W epoce brązu między końcem 3 wieku i początkiem 1 wieku p.n.e. stworzono pierwszą broń i narzędzia z brązu. Znaleziska z tego okresu ukazują malowidła, według których ludzie grali już wtedy na gongach, ale nie zostało to jeszcze udowodnione w przeciwieństwie do faktu, że Rzymianie grali na gongach z użyciem metalowych krążków jako instrumentem sygnalizującym. W angielskiej miejscowości Wiltshire znaleziono okrągły gong z 1/2 w. n.e. W angielskim tłumaczeniu Biblii w Liście do Koryntian użyto określenia gong. Dzisiejsze gongi są wykonane z trwalszego materiału, ponieważ do tradycyjnie używanego brązu dodaje się trochę niklu.

Właściwości gongu

Gong jednoczy podczas procesu produkcyjnego wszystkie cztery elementy: z ziemi pochodzi tworzący go metal, ogień i powietrze odpowiadają za rozżarzenie brązu, wodą zaś chłodzi się metal. Nic więc dziwnego, że te różne cechy gongu znajdują swoje odzwierciedlenie w jego wszechstronnym i ekspresyjnym dźwięku. Gongi są dziś często stosowane w muzykoterapii, a także w medytacjach, koncertach. Gong umożliwia zanurzenie się w wielopłaszczyznowym świecie wibracji, który otwiera człowieka na nowe doświadczenia. Zasięg dźwięku gongu może różnić się w zależności od rodzaju uderzenia, od wielkości, wagi i budowy uderzającego w niego człowieka.

Wydarzenie duchowe

Przeżycie muzyki wygrywanej przez gong jest pewnego rodzaju wydarzeniem duchowym bez względu na to, jak bardzo religijna jest osoba, która bierze udział w rytuale. Święty chiński gong został opatrzony napisem, którego dosłowne tłumaczenie oznacza Szczęście Przybyło i według zwyczajów buddyjskich obcowanie z gongami ma wymiar nie tylko duchowy, ale także uszczęśliwia duszę. Pulsujące dźwięki są w stanie na tyle wpłynąć na człowieka, żeby pozbył się swoich lęków. Dzieje się tak, ponieważ terapia dźwiękiem rozluźnia, relaksuje, wpływa na regenerację organizmu.

Misy dźwiękowe

Dźwiękoterapia misami dźwiękowymi uwalnia ludzi od odczuwalnych napięć, przynosi ukojenie. Zaobserwowano, że misy i gongi mają swój swój udział w prawidłowym krążeniu krwi, a także usuwaniu z ciała toksyn. Dzięki dźwiękom z nich wychodzącym regeneracja powstałych ran jest przyspieszona, a ból mniej odczuwalny. Zrelaksowany człowiek lepiej śpi i jest bardziej skoncentrowany.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Jak by to było poczuć radość, lekkość
i obfitość każdego dnia?

Dołącz do grupy Świadomość w praktyce
i kreuj swoje życie na nowo!

SPRAWDŹ WIĘCEJ